Mieszko II Otyły
Książę części Polski w XIII wieku
- Urodzony
- 1220
- Zmarł
- 22 października 1246
Mieszko II Otyły urodził się około 1220 roku jako najstarszy syn Kazimierza I, księcia opolsko-raciborskiego, i Wioli. Po śmierci ojca, gdy był niepełnoletni, opiekę nad nim i jego bratem Władysławem sprawowali matka oraz Henryk I Brodaty. W 1234 roku Henryk wydzielił braciom ziemię kaliską i rudzką, a w 1239 Mieszko prawdopodobnie rozpoczął samodzielne rządy. Był księciem opolsko-raciborskim i pozostawał związany z Opolem oraz Raciborzem.
W 1241 roku, podczas najazdu mongolskiego, Mieszko stawił opór najeźdźcom pod Raciborzem, a następnie wycofał się do Legnicy. Po klęsce wojsk chrześcijańskich wrócił do księstwa i podjął odbudowę zniszczonych terenów. Wspierał Konrada Mazowieckiego w walce o tron krakowski, a w polityce wewnętrznej popierał między innymi joannitów i Krzyżaków. Był mężem Judyty, córki Konrada Mazowieckiego; para nie miała dzieci. Mieszko zmarł 22 października 1246 roku, przekazując w testamencie swoje posiadłości bratu Władysławowi. Został pochowany w klasztorze dominikanów w Raciborzu.
Na podstawie artykułu „Mieszko II Otyły” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.