Jarosław opolski

Jarosław opolski był najstarszym synem Bolesława I Wysokiego i Zwinisławy Wsiewołodowny. Urodził się między 1143 a 1160 rokiem; Wikidane wskazują Opole jako miejsce urodzenia, choć biogram podaje, że nie wiadomo, czy przyszedł na świat w Polsce, czy podczas emigracji rodziny w Niemczech. Dzieciństwo spędził na dworze Fryderyka Barbarossy w Altenburgu. Po powrocie rodziny na Śląsk jego sytuację pogorszyło drugie małżeństwo ojca, który faworyzował synów z tego związku. Jarosław sprzymierzył się ze stryjem Mieszkiem Plątonogim, a po wojnie domowej w latach 1172-1173 otrzymał władzę w Opolu.

W 1195 roku wspierał Mieszka III Starego w bitwie pod Mozgawą. Trzy lata później został biskupem wrocławskim, wcześniej zaś pogodził się ze swoim stanem duchownym. Zmarł 22 marca 1201 roku we Wrocławiu, kilka miesięcy przed ojcem. Po jego śmierci Bolesław przejął księstwo opolskie, lecz na początku następnego roku zajął je Mieszko Plątonogi. Jarosław został prawdopodobnie pochowany we Wrocławiu.

Na podstawie artykułu „Jarosław opolski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.