Janusz Gniatkowski

Janusz Gniatkowski był polskim piosenkarzem, urodzonym 6 czerwca 1928 roku we Lwowie. W dzieciństwie śpiewał w chórze kościelnym, a po II wojnie światowej, w 1946 roku, osiadł w Katowicach. Pierwsze nagrania zarejestrował w 1954 roku z zespołem Jerzego Haralda. Rok później rozpoczął tournée z Nataszą Zylską i Janem Dankiem. Występowali w Polsce i za granicą, między innymi w ZSRR, NRD, Francji i Austrii. Gniatkowski nagrywał także z orkiestrami Jana Cajmera i Zygmunta Wicharego.

W 2004 roku świętował 50-lecie działalności artystycznej podczas koncertu w Filharmonii Częstochowskiej. Wystąpił również na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1989 roku, a Opole nadało mu tytuł honorowego obywatela. Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Po wypadku samochodowym w 1991 roku, w którym doznał obrażeń, wracał na scenę po latach rehabilitacji. Jego drugą żoną była piosenkarka Krystyna Maciejewska, z którą koncertował w kraju i za granicą. Zmarł 24 lipca 2011 roku w Poraju. Został pochowany na Cmentarzu Kule w Częstochowie.

Na podstawie artykułu „Janusz Gniatkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.