Carl Adalbert Herrmann

Carl Adalbert Herrmann, niemiecki artysta i malarz, urodził się w 1791 roku w Opolu. Naukę malarstwa rozpoczął w Pradze u Josepha Berglera, a następnie kontynuował ją w Dreźnie jako uczeń Moritza von Retzscha. Od 1814 roku ponownie mieszkał w Opolu. W latach 1817-1820, dzięki stypendium rządu pruskiego, studiował dzieła malarskie we Włoszech, głównie w Rzymie, i związał się z nazareńczykami, w tym z Johannem Overbeckiem.

Po powrocie do Opola pracował jako malarz, lecz w 1826 roku przeniósł się do Wrocławia z powodu niewielkiej liczby zamówień. Od 1834 roku uczył rysunku w dwóch wrocławskich gimnazjach, a w 1836 został profesorem gimnazjalnym. Był współzałożycielem Wrocławskiego Stowarzyszenia Artystów i organizował wystawy malarzy. Tworzył portrety, obrazy religijne oraz kopie dzieł włoskich malarzy, między innymi Rafaela. Prowadził dziennik w latach 1815-1834. Jego prace znajdują się w zbiorach muzeów i instytucji we Wrocławiu, Opolu, Warszawie i Poczdamie. Zmarł w 1845 roku we Wrocławiu.

Na podstawie artykułu „Carl Adalbert Herrmann” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.